ویسنده:
فئودور داستایفسکی
مترجم:
پرویز شهدی
انتشارات:نشر به سخن
مجموعه ای از داستان های قدرتمند یکی از استادان ادبیات روسیه ، بیانگر افکار نویسنده در مورد فلسفه سیاسی ، مذهب و بالاتر از همه ، بشریت: یادداشت هایی از زیرزمین ، شب های سفید ، رویای یک مرد مسخره و گزینه هایی از خانه آثار جذاب ارائه شده در این جلد در دوره های مشخصی از زندگی « فئودور داستایفسکی » ، در لحظات سرنوشت ساز پیرامون یک فلسفه سیاسی و پاسخ دینی نوشته شده است. از دهقان بدوی که بدون درک اینکه در حال نابودی زندگی است ، می کشد تا ضدقهرمان مضطرب یادداشت های زیرزمینی - که هم ولع مصرف می کند و هم محبت را تحقیر می کند - شخصیت های نویسنده که اغلب مورد آزار و اذیت قرار می گیرند ، چشم انداز تکامل یافته او از سرنوشت ما را نشان می دهند.
« فئودور داستایفسکی » را به عنوان "نویسنده کتاب « یادداشت های زیرزمین و شب های روشن » توصیف کرد که همدردی مسیحی او بطور معمول به بدبختی انسان ، گناه ، رذیلت ، اعماق شهوت و جنایت اختصاص دارد ، نه به اشراف جسم و روح" و یادداشت هایی از زیرزمین را "ترس و وحشت - مثالی الهام بخش از این همدردی. "

فئودور میخایلاویچ داستایوفسکی، زاده ی ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ و درگذشته ی ۹ فوریه ی ۱۸۸۱، نویسنده ی مشهور و تأثیرگذار روس بود. پدر داستایفسکی پزشک بود و از اوکراین به مسکو مهاجرت کرده بود و مادرش، دختر یکی از بازرگانان مسکو بود. او در ۱۸۳۴ همراه با برادرش به مدرسه ی شبانه روزی منتقل شدند و سه سال آن جا ماندند. داستایفسکی در پانزده سالگی مادر خود را از دست داد. او در همان سال امتحانات ورودی دانشکده ی مهندسی نظامی را در سن پترزبورگ با موفقیت پشت سر گذاشت و در ژانویه ی ۱۸۳۸ وارد این دانشکده شد. در تابستان ۱۸۳۹ نیز، خبر فوت پدرش به او رسید.داستایفسکی در سال ۱۸۴۳ با درجه ی افسری از دانشکده ی نظامی فارغ التحصیل شد و شغلی در اداره ی مهندسی وزارت جنگ به دست آورد. او در زمستان ۱۸۴۵ رمان کوتاه بیچارگان را نوشت و از این طریق وارد محافل نویسندگان رادیکال و ساختارشکن بزرگ سن پترزبورگ شد و برای خود شهرتی کسب کرد. یک جاسوس پلیس در این محفل رخنه کرده بود و موضوعات بحث این روشنفکران را به مقامات امنیتی روسیه گزارش می داد. از همین رو، پلیس مخفی در روز ۲۲ آوریل ۱۸۴۹ او را به جرم براندازی حکومت دستگیر کرد.داستایفسکی در آغاز سال ۱۸۷۳ سردبیر مجله ی «گراژ دانین» شد و تا ماه مارس سال بعد به این کار ادامه داد. فئودور داستایفسکی در جشن سه روزه ی بزرگداشت پوشکین در پی سخنرانی اش به اوج شهرت و افتخار در زمان حیاتش رسید و سرانجام در اوایل فوریه ی سال ۱۸۸۱ در اثر خون ریزی ریه درگذشت.